Yâ Rab! Nasıl büyük bir sarayın kapısını çalan bir adam, açılmadığı vakit, o sarayın kapısını, diğer makbûl bir zâtın sarayca me’nûs sadâsıyla çalar, tâ ona açılsın. Öyle de bîçâre ben dahi, senin dergâh-ı rahmetini, mahbûb abdin olan Üveyse’l-Karanî’nin sadâsıyla ve münâcâtıyla şöyle çalıyorum. O dergâhını ona açtığın gibi, rahmetinle bana da aç.