Eğer hastalığın ma‘nâsı güzel bir şey olmasa idi , Hâlik-ı Rahîm en sevdiği ibâdına hastalıkları vermezdi . Hâlbuki hadîs-i sahîhte vardır ki : [ اَشَدُّ النَّاسِ بَلَٓاءً اَلْاَنْبِیَٓاءُ ثُمَّ الْاَوْلِیَٓاءُ اَلْاَمْثَلُ فَالْاَمْثَلُ ] ev kemâ kāl ; yani En ziyâde musîbet ve meşakkate giriftâr olanlar , insanların en iyileri ve en kâmilleridirler .

En ziyade musibete ve meşakkate giriftar olanlar, enbiyalar, sonra evliyalar, benzerleri ve benzerleri (derecelerine göre sonra ehli salahattır).