Arkadaş! Şu gördüğün dünyayı, ben bütün lezâiziyle, sefâhetleriyle, safâlarıyla pek ağır ve pek büyük bir yük gördüm. Ruhu fâsid, kalbi hasta olanlardan başka kimse o ağır yükün altına girmez. 

(Mesnevî-i Nûriye, s, 94)