İşte ey derd-i maîşetle sersem olmuş ve hırs-ı dünyâ ile sarhoş olmuş kardeşler! Hırs bu kadar muzır ve belâlı bir şey olduğu hâlde, nasıl hırs yolunda her zilleti irtikâb ve haram helâl demeyip her malı kabûl ve hayat-ı uhreviyeye lâzım çok şeyleri fedâ ediyorsunuz? Hatta erkân-ı İslâmiyenin mühim bir rüknü olan zekâtı, hırs yolunda terk ediyorsunuz. Hâlbuki zekât, her şahıs için sebeb-i bereket ve dâfi‘-i beliyyâttır . Zekâtı vermeyenin, her hâlde elinden zekât kadar bir mal çıkacak. Ya lüzûmsuz yerlere verecektir. Ya bir musîbet gelip alacaktır.